bir sevdiğim güzel vardı, bu evrenden vazgeçti;
sevdiğini yitirenin hali nice olur belli.
fidan boylum, güvercin bakışlım, şimdi netmeli?
sevip kokamadım, doyamadım; benden vazgeçti.
benim varımdı o, benim tadım, benim ereğim;
direğimdi, kırıldı da çöktüm, bir oldum yerle.
çığrış canım, kuşlarla, böceklerle, bitkilerle;
gel sevdiğim, gel güzelim, gel gülüm, gel direğim!
rüzgarlar üşüttü onu, kuzeyden esen yeller,
boz bulutlar öyle benzini soldurdu, dert değil.
bir sanırım, bu sümbül o sümbüldür! elbet değil.
nazlı çiçeklerle bile açmaz onu bu iller.
bu gamlı güz akşamı, yola düşmüş hali midir?
edalı boyuna göz mü değdi, dil mi uzandı,
ya ala gözlü görke yüzünü kimler kıskandı,
üzerine eğildiği sular vebali midir?
garip kişi! gez git gayrı bu dağları dul, mahzun.
bu dağların güzeliydi o, güzellerin hası.
elbet garib olur garip kişinin yavuklusu;
büker de boyuncağzını kor gider melul mahzun...
.
ahmet muhip dranas
sönmüş saçlarında son damla ışık,
bir düşün içinde gibi her akşam
-ve yüzleri duman kadar dağınık-
geçer bu sokaktan binlerce adam.
umut gözlerinde ölü bir bakış,
çığlık bir bükülüş dudaklarında;
bulamadıkları nedir ki, yaz kış
dolaşırlar şehrin sokaklarında?
sanki yalvaran bir duadır onlar,
belki tanrılara açık vesvese,
bir nehir. bu nehir her akşam akar
derinden ruhları çağıran sese.
.
ahmet muhip dranas
bir düşün içinde gibi her akşam
-ve yüzleri duman kadar dağınık-
geçer bu sokaktan binlerce adam.
umut gözlerinde ölü bir bakış,
çığlık bir bükülüş dudaklarında;
bulamadıkları nedir ki, yaz kış
dolaşırlar şehrin sokaklarında?
sanki yalvaran bir duadır onlar,
belki tanrılara açık vesvese,
bir nehir. bu nehir her akşam akar
derinden ruhları çağıran sese.
.
ahmet muhip dranas
bin dokuz yüz otuz dokuz:
karanlıkların içinde
ölülerle yaşıyoruz.
puslu havayı sever kurt;
kaplamakta gökyüzünü
kurşundan ağır bir bulut.
her şey uyuduğu zaman
kıracak zincirlerini
gecede uyanık duran.
.
ahmet muhip dranas
karanlıkların içinde
ölülerle yaşıyoruz.
puslu havayı sever kurt;
kaplamakta gökyüzünü
kurşundan ağır bir bulut.
her şey uyuduğu zaman
kıracak zincirlerini
gecede uyanık duran.
.
ahmet muhip dranas
bu akşam rüyamda leylayı gördüm
derdini ağlarken yanan bir muma;
ipek saçlarını elimle ördüm,
ve bir kemend gibi taktım boynuma
bu akşam rüyamda leylayı gördüm.
leyla...ela gözlü bir çöl ahusu
saçları bahtından daha siyahtır.
kurmuş diye sevda yolunda pusu
döktüğü gözyaşı, çektiği ahdır.
leyla...ela gözlü bir çöl ahusu.
bir damla inciydi kirpiklerinde,
aşkın ızdırapla dolu rüyası
bir başka güzellik var kederinde
bir başka alem ki ruhunun yası
sessiz incileşir kirpiklerinde.
.
ahmet hamdi tanpınar
derdini ağlarken yanan bir muma;
ipek saçlarını elimle ördüm,
ve bir kemend gibi taktım boynuma
bu akşam rüyamda leylayı gördüm.
leyla...ela gözlü bir çöl ahusu
saçları bahtından daha siyahtır.
kurmuş diye sevda yolunda pusu
döktüğü gözyaşı, çektiği ahdır.
leyla...ela gözlü bir çöl ahusu.
bir damla inciydi kirpiklerinde,
aşkın ızdırapla dolu rüyası
bir başka güzellik var kederinde
bir başka alem ki ruhunun yası
sessiz incileşir kirpiklerinde.
.
ahmet hamdi tanpınar
ne güzeldi o kış bahçesinde
güllerin çok derinlerde çalışan uykusu
sana bir bahar hazırlamak için.
dallar, filizler, eski masal dilberleri gibi
hüzne ve hülyaya gömülmüş
doğmamış çocuklara
ninni söylüyorlardı sanki...
ana rahmi gibi sıcak ve yüklü idi hava
iyi mayalanmış hamur gibi
gizli nabızlarla atıyordu toprak
.
ahmet hamdi tanpınar
güllerin çok derinlerde çalışan uykusu
sana bir bahar hazırlamak için.
dallar, filizler, eski masal dilberleri gibi
hüzne ve hülyaya gömülmüş
doğmamış çocuklara
ninni söylüyorlardı sanki...
ana rahmi gibi sıcak ve yüklü idi hava
iyi mayalanmış hamur gibi
gizli nabızlarla atıyordu toprak
.
ahmet hamdi tanpınar
karışan saatler içinde hâtırana
bazı sabahlarla ikindiler yan yana,
değişik gülleri sanki tek bir baharın;
bâkir hülyasıyla beyaz ve ürkek yarın,
o sükût bahçesi, ufkunda kuş yerine
hasret kanat çırpar düşünen ellerine...
hep aynı nağmede çılgın dolaşan yaylar,
bir yıldız kervanı gibi haftalar, aylar
hep aynı hayalin peşinde bu yolculuk,
hep gül yangını ve bahar sıtması ufuk...
tenha bir ucunda gecenin bir sır gibi
fısıldanan adın kardeş, dost ve sevgili,
durgun havuzların süsü ten rengi çiçek
bir mevsim cümbüşü içinde süzülerek
ömrün gecesinde ve kader rüzgârında
bir ürperme olur çıplak omuzlarında...
.
ahmet hamdi tanpınar
bazı sabahlarla ikindiler yan yana,
değişik gülleri sanki tek bir baharın;
bâkir hülyasıyla beyaz ve ürkek yarın,
o sükût bahçesi, ufkunda kuş yerine
hasret kanat çırpar düşünen ellerine...
hep aynı nağmede çılgın dolaşan yaylar,
bir yıldız kervanı gibi haftalar, aylar
hep aynı hayalin peşinde bu yolculuk,
hep gül yangını ve bahar sıtması ufuk...
tenha bir ucunda gecenin bir sır gibi
fısıldanan adın kardeş, dost ve sevgili,
durgun havuzların süsü ten rengi çiçek
bir mevsim cümbüşü içinde süzülerek
ömrün gecesinde ve kader rüzgârında
bir ürperme olur çıplak omuzlarında...
.
ahmet hamdi tanpınar
her şey yerli yerinde; havuz başında servi
bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan
eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan,
sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi.
her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,
serpilen aydınlıkta dalların arasından
büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman
sessizlik döküyor yerde yaprak yaprak.
biliyorum gölgede senin uyuduğunu
bir deniz mağarası kadar kuytu ve serin
hazların âleminde yumulmuş kirpiklerin,
yüzünde bir tebessüm, bu ağır öğle sonu.
belki rüyalarındır bu taze açmış güller,
bu yumuşak aydınlık dalların tepesinde.
bitmeden aşk türküsü kumruların sesinde;
rüyası ömrümüzün çünkü eşyaya siner.
her şey yerli yerinde; bir dolap uzaklarda
azapta bir ruh gibi gıcırdıyor durmadan.
bir şeyler hatırlıyor belki maceramızdan
kuru güz yaprakları uçuşuyor rüzgârda.
.
ahmet hamdi tanpınar
bir dolap gıcırdıyor uzaklarda durmadan
eşya fışkırmış gibi tılsımlı bir uykudan,
sarmaşıklar ve böcek sesleri sarmış evi.
her şey yerli yerinde; masa, sürahi, bardak,
serpilen aydınlıkta dalların arasından
büyülenmiş bir ceylan gibi bakıyor zaman
sessizlik döküyor yerde yaprak yaprak.
biliyorum gölgede senin uyuduğunu
bir deniz mağarası kadar kuytu ve serin
hazların âleminde yumulmuş kirpiklerin,
yüzünde bir tebessüm, bu ağır öğle sonu.
belki rüyalarındır bu taze açmış güller,
bu yumuşak aydınlık dalların tepesinde.
bitmeden aşk türküsü kumruların sesinde;
rüyası ömrümüzün çünkü eşyaya siner.
her şey yerli yerinde; bir dolap uzaklarda
azapta bir ruh gibi gıcırdıyor durmadan.
bir şeyler hatırlıyor belki maceramızdan
kuru güz yaprakları uçuşuyor rüzgârda.
.
ahmet hamdi tanpınar
içlenme, beyhudedir, maziyi sakın anma!
o vefasız yavruya benzer ki günlerimiz.
kendini yuvasından bırakır ki akşama
benzeyen göle, sessiz...
ruhundaki susuzluk engin mesafelere
duyurmadan ne anne ne bir yuva hasreti,
narin kanatlarıyla uçar orman, dağ, dere
ve bir gün bir çukurda bulunur iskeleti.
.
ahmet hamdi tanpınar
o vefasız yavruya benzer ki günlerimiz.
kendini yuvasından bırakır ki akşama
benzeyen göle, sessiz...
ruhundaki susuzluk engin mesafelere
duyurmadan ne anne ne bir yuva hasreti,
narin kanatlarıyla uçar orman, dağ, dere
ve bir gün bir çukurda bulunur iskeleti.
.
ahmet hamdi tanpınar
ey bâkir cümbüşü her özleyişten sıcak
bin uykuya yaslanmış sessiz kamaşan şafak;
her bahçenin üstünde ve her ufuktan başka,
yıldızların tuttuğu ayna, ezelî aşka,
bir sır gibi hayattan ve ölümden öteye
ilk arzunun toprağa mal olmuş lezzetiyle...
ardından ağlanacak ne varsa ömrümüzde,
tekrar doğuşun sırrı gülümseyen bir yüzde,
uykusuz geceleri içten kemiren hüzün,
bin azabın çarkında gerilmiş ağaran gün;
öpüşler, gözyaşları, vaitler ve hicranlar;
o derin sükutların aydınlattığı anlar
bir sonsuz uçurumda uyanmış gibi birden
sazlar sustuktan sonra duyulan nağmelerden;
doldurur hiç durmadan uzattığı bu tası,
gül, ey bir âna sığmış ebediyet rüyası!
.
ahmet hamdi tanpınar
.
bin uykuya yaslanmış sessiz kamaşan şafak;
her bahçenin üstünde ve her ufuktan başka,
yıldızların tuttuğu ayna, ezelî aşka,
bir sır gibi hayattan ve ölümden öteye
ilk arzunun toprağa mal olmuş lezzetiyle...
ardından ağlanacak ne varsa ömrümüzde,
tekrar doğuşun sırrı gülümseyen bir yüzde,
uykusuz geceleri içten kemiren hüzün,
bin azabın çarkında gerilmiş ağaran gün;
öpüşler, gözyaşları, vaitler ve hicranlar;
o derin sükutların aydınlattığı anlar
bir sonsuz uçurumda uyanmış gibi birden
sazlar sustuktan sonra duyulan nağmelerden;
doldurur hiç durmadan uzattığı bu tası,
gül, ey bir âna sığmış ebediyet rüyası!
.
ahmet hamdi tanpınar
.
birden bire sanki çıplak
bir oyunuyla hafızanın
bir kuş sesi çırpınarak
düştü bağrına hazanın.
her bahçenin yabancısı
ve her ümidin üstüne
bir ses ki, sonsuz acısı
güllerin üzüntüsünde.
araştırdı bir baharın
unutulmuş kokusunu.
ay ışığında dalların
rüya dolu uykusunu.
bir akşamın beyaz fecre
gönderdiği kanlı haber:
herkes ömründe bir kere
bu zalim davetle titrer.
.
ahmet hamdi tanpınar
bir oyunuyla hafızanın
bir kuş sesi çırpınarak
düştü bağrına hazanın.
her bahçenin yabancısı
ve her ümidin üstüne
bir ses ki, sonsuz acısı
güllerin üzüntüsünde.
araştırdı bir baharın
unutulmuş kokusunu.
ay ışığında dalların
rüya dolu uykusunu.
bir akşamın beyaz fecre
gönderdiği kanlı haber:
herkes ömründe bir kere
bu zalim davetle titrer.
.
ahmet hamdi tanpınar
ne güzel geçti bütün yaz
geceler küçük bahçede
sen zambaklar kadar beyaz
ve ürkek bir düşüncede
sanki mehtaplı gecede
hülyan, eşiği aşılmaz
bir saray olmuştur bize
hapsolmus gibiydim bense
bir çözülmez bilmecede
ne güzel geçti bütün yaz
geceler küçük bahçede
.
ahmet hamdi tanpınar
geceler küçük bahçede
sen zambaklar kadar beyaz
ve ürkek bir düşüncede
sanki mehtaplı gecede
hülyan, eşiği aşılmaz
bir saray olmuştur bize
hapsolmus gibiydim bense
bir çözülmez bilmecede
ne güzel geçti bütün yaz
geceler küçük bahçede
.
ahmet hamdi tanpınar
bursada eski bir cami avlusu,
küçük şadırvanda şakırdayan su.
orhan zamanından kalma bir duvar...
onunla bir yaşta ihtiyar çınar
eliyor dört yana sakin bir günü.
bir rüyadan arta kalmanın hüznü
içinde gülüyor bana derinden.
yüzlerce çeşmenin serinliğinden
ovanın yeşili göğün mavisi
ve mimarilerin en ilahisi.
bir zafer müjdesi burda her isim:
sanki tek bir anda gün, saat, mevsim
yaşıyor sihrini geçmiş zamanın
hala bu taşlarda gülen rüyanın
güvercin bakışlı sesszilik bile
çınlıyor bir sonsuz devam vehmiyle.
gümüşlü bir fecrin zafer aynası,
muradiye, sabrın acı meyvası,
ömrünün timsali beyaz nilüfer,
türbeler, camileri eski bahçeler,
şanlı hikayesi binlerce erin
sesi nabzım olmuş hengamelerin
nakleder yadını gelen geçene.
bu hayalde uyur bursa her gece,
her şafak onunla uyanır, güler
gümüş aydınlıkta serviler, güller
serin hülyasıyla çeşmelerinin.
başındayım sanki bir mucizenin,
su sesi ve kanat şakırtısından
billur bir avize bursada zaman,
yeşil türbesini gezdik dün akşam,
duyduk bir musikî gibi zamandan
çinilere sinmiş kuran sesini.
fetih günlerinin saf neşesini
aydınlanmış buldum tebessümünle.
isterdim bu eski yerde seninle
başbaşa uyumak son uykumuzu,
bu hayal içinde... ve ufkumuzu
çepçevre kaplasın bu ziya, bu renk,
havayı dolduran uhrevi ahenk.
bir ilah uykusu olur elbette
ölüm bu tılsımlı ebediyette
belki de rüyası büyük cetlerin,
beyaz bahçesinde su seslerinin.
.
ahmet hamdi tanpınar
küçük şadırvanda şakırdayan su.
orhan zamanından kalma bir duvar...
onunla bir yaşta ihtiyar çınar
eliyor dört yana sakin bir günü.
bir rüyadan arta kalmanın hüznü
içinde gülüyor bana derinden.
yüzlerce çeşmenin serinliğinden
ovanın yeşili göğün mavisi
ve mimarilerin en ilahisi.
bir zafer müjdesi burda her isim:
sanki tek bir anda gün, saat, mevsim
yaşıyor sihrini geçmiş zamanın
hala bu taşlarda gülen rüyanın
güvercin bakışlı sesszilik bile
çınlıyor bir sonsuz devam vehmiyle.
gümüşlü bir fecrin zafer aynası,
muradiye, sabrın acı meyvası,
ömrünün timsali beyaz nilüfer,
türbeler, camileri eski bahçeler,
şanlı hikayesi binlerce erin
sesi nabzım olmuş hengamelerin
nakleder yadını gelen geçene.
bu hayalde uyur bursa her gece,
her şafak onunla uyanır, güler
gümüş aydınlıkta serviler, güller
serin hülyasıyla çeşmelerinin.
başındayım sanki bir mucizenin,
su sesi ve kanat şakırtısından
billur bir avize bursada zaman,
yeşil türbesini gezdik dün akşam,
duyduk bir musikî gibi zamandan
çinilere sinmiş kuran sesini.
fetih günlerinin saf neşesini
aydınlanmış buldum tebessümünle.
isterdim bu eski yerde seninle
başbaşa uyumak son uykumuzu,
bu hayal içinde... ve ufkumuzu
çepçevre kaplasın bu ziya, bu renk,
havayı dolduran uhrevi ahenk.
bir ilah uykusu olur elbette
ölüm bu tılsımlı ebediyette
belki de rüyası büyük cetlerin,
beyaz bahçesinde su seslerinin.
.
ahmet hamdi tanpınar
bir gün icadiye`de veya sultantepe`de,
bir beste kanatlanir, birden oldugun yerde
bir kainat acilir, genis, sonsuz, büyülü,
bu günün rüzgarinda yikanan mazi gülü
dagilir yaprak yaprak hayalindeki suya
bir baska gözle bakarsin ömür denen uykuya.
belki en hulyalisi duydugun masallarin
o safak saltanati korularda dallarin
her ufku tek basina bekleyen eski camlar
bir sir gibi ömründen sizdirilmis aksamlar,
ardicla kestanenin her yillik macerasi
harap mezarliklarda ölülerin duasi
gelir ve tekrar dogar ölmüs sandigin aska
anlarsin ölüm yoktur gecen zamandan baska.
.
ahmet hamdi tanpınar
bir beste kanatlanir, birden oldugun yerde
bir kainat acilir, genis, sonsuz, büyülü,
bu günün rüzgarinda yikanan mazi gülü
dagilir yaprak yaprak hayalindeki suya
bir baska gözle bakarsin ömür denen uykuya.
belki en hulyalisi duydugun masallarin
o safak saltanati korularda dallarin
her ufku tek basina bekleyen eski camlar
bir sir gibi ömründen sizdirilmis aksamlar,
ardicla kestanenin her yillik macerasi
harap mezarliklarda ölülerin duasi
gelir ve tekrar dogar ölmüs sandigin aska
anlarsin ölüm yoktur gecen zamandan baska.
.
ahmet hamdi tanpınar
bir gül bu karanlıklarda
sükute kendini mercan
bir kadeh gibi sunmada
zamanın aralığından.
başında bu mucizenin
sesler, kokular ve renkler
ebediyete kadar derin
bir anın vadiyle bekler.
ve diyor fecirden berrak
sesiyle her ürperişte
geceyi yumuşatarak
bütün gözyaşlarım işte.
serinletmesin, ne çıkar
bu ümitsiz yalvarışı
hiç bir meyve ve pınar
ne de günlerin akışı.
yetmez mi bu müjde sana
aydınlatırsam alnını
ben her rüyayı zamana
taşıyan yıldız kervanı.
.
ahmet hamdi tanpınar
sükute kendini mercan
bir kadeh gibi sunmada
zamanın aralığından.
başında bu mucizenin
sesler, kokular ve renkler
ebediyete kadar derin
bir anın vadiyle bekler.
ve diyor fecirden berrak
sesiyle her ürperişte
geceyi yumuşatarak
bütün gözyaşlarım işte.
serinletmesin, ne çıkar
bu ümitsiz yalvarışı
hiç bir meyve ve pınar
ne de günlerin akışı.
yetmez mi bu müjde sana
aydınlatırsam alnını
ben her rüyayı zamana
taşıyan yıldız kervanı.
.
ahmet hamdi tanpınar
aylar geçip yıllar olsa da
yıllar geçip zaman dolsa da
aşkın arzuları beni boğsa da
bir gün seversin diye bekleyeceğim
bugün nişanlansan, yarın evlensen
benden başka binbir kişi sevsen
hepsiyle ayrı ayrı izdivaç görsen
bir gün dönersin diye bekleyeceğim
seni beklemekle geçse de ömrüm
şu fani dünyada kalmasa günüm
senden uzakta ölürsem bir gün
ahirette seni bekleyeceğim...
.
(bkz: ahmet hamdi tanpınar)
yıllar geçip zaman dolsa da
aşkın arzuları beni boğsa da
bir gün seversin diye bekleyeceğim
bugün nişanlansan, yarın evlensen
benden başka binbir kişi sevsen
hepsiyle ayrı ayrı izdivaç görsen
bir gün dönersin diye bekleyeceğim
seni beklemekle geçse de ömrüm
şu fani dünyada kalmasa günüm
senden uzakta ölürsem bir gün
ahirette seni bekleyeceğim...
.
(bkz: ahmet hamdi tanpınar)
başımızın üstünde bir bulutun
güneşe asılmış gölgesi,
uzakta toz halinde dağılan
yoğurtçu sesi,
gün bitmeden başladı içimizde
yarınsız insanların gecesi.
.
ahmet hamdi tanpınar
güneşe asılmış gölgesi,
uzakta toz halinde dağılan
yoğurtçu sesi,
gün bitmeden başladı içimizde
yarınsız insanların gecesi.
.
ahmet hamdi tanpınar
derin sularında bu ayna her an
sizden bir parıltı aksettirecek
kah çıplak bir omuz sessiz düşecek
eriyen bir kuğu beyazlığından
bazen bir tebessüm, tutuşmuş mercan
rüyasıyla sanki bir kızıl çiçek
ve saçlar öyle ümitsiz yüzecek
olgun akşamların ağırlığından
.
ahmet hamdi tanpınar
sizden bir parıltı aksettirecek
kah çıplak bir omuz sessiz düşecek
eriyen bir kuğu beyazlığından
bazen bir tebessüm, tutuşmuş mercan
rüyasıyla sanki bir kızıl çiçek
ve saçlar öyle ümitsiz yüzecek
olgun akşamların ağırlığından
.
ahmet hamdi tanpınar
aşk dediğin nedir ki
tenden bedenden sıyrık
çocukların içinde
yaşadığı bir çığlık
aşk dediğin nedir ki
histen nefesten varlık
umutsuzluk içinde
karanlığa son ıslık
.
ahmet hamdi tanpınar
tenden bedenden sıyrık
çocukların içinde
yaşadığı bir çığlık
aşk dediğin nedir ki
histen nefesten varlık
umutsuzluk içinde
karanlığa son ıslık
.
ahmet hamdi tanpınar
bir günümüz bile sensiz geçmezken
şimdi mezarına hasretiz anne...
issız bir mezarlık, kimsesiz bir yer
gölgesinde ulu, loş bir mâbedin
bir yığın toprakla bir parça mermer
sırrıyla haşr olmuş orda ebedin.
bir yığın toprakla bir parça mermer,
üstünde yazılı yaşınla, adın;
baş ucunda matem renkli serviler
hüznüyle titreşir sanki hayatın.
seni gömdük anne yıllarca evvel
göz yaşlarımızla bu ıssız yere
kimsesiz bir akşam ziyaya bedel
matem dağıtırken hasta kalblere.
kimsesiz bir akşam, ezelden yorgun
hüznüyle erirken dicle de sessiz,
öksüzlük denilen acıyla vurgun
bir başka ölüydük bu toprakta biz.
.
ahmet hamdi tanpınar
şimdi mezarına hasretiz anne...
issız bir mezarlık, kimsesiz bir yer
gölgesinde ulu, loş bir mâbedin
bir yığın toprakla bir parça mermer
sırrıyla haşr olmuş orda ebedin.
bir yığın toprakla bir parça mermer,
üstünde yazılı yaşınla, adın;
baş ucunda matem renkli serviler
hüznüyle titreşir sanki hayatın.
seni gömdük anne yıllarca evvel
göz yaşlarımızla bu ıssız yere
kimsesiz bir akşam ziyaya bedel
matem dağıtırken hasta kalblere.
kimsesiz bir akşam, ezelden yorgun
hüznüyle erirken dicle de sessiz,
öksüzlük denilen acıyla vurgun
bir başka ölüydük bu toprakta biz.
.
ahmet hamdi tanpınar
ağlama, gözleri kızarmış çocuk!
tek damla yaşın düşmesin yere.
bak, tek güzelliğimiz yokluk,
sana bir öğüt; ağlama boş yere.
ne olursa olsun hiçbir şey değmez,
senin bir damla gözyaşına.
ağlayana kimse boyun eğmez.
kimse bakmaz kimsenin yaşına.
ne kadar kötülük, pislik varsa;
sen herşeyi tertemiz öğren.
eğer yüzüne gözyaşı yağarsa;
seni garip sanır her gören.
ağlama sakın çocuk, ağlama!
korkmayana zarar gelmez, bunu bil.
sevgini hep söyle, sakın saklama.
aklından korkuyu, gözünden yaşı sil.
.
ahmet hamdi tanpınar
tek damla yaşın düşmesin yere.
bak, tek güzelliğimiz yokluk,
sana bir öğüt; ağlama boş yere.
ne olursa olsun hiçbir şey değmez,
senin bir damla gözyaşına.
ağlayana kimse boyun eğmez.
kimse bakmaz kimsenin yaşına.
ne kadar kötülük, pislik varsa;
sen herşeyi tertemiz öğren.
eğer yüzüne gözyaşı yağarsa;
seni garip sanır her gören.
ağlama sakın çocuk, ağlama!
korkmayana zarar gelmez, bunu bil.
sevgini hep söyle, sakın saklama.
aklından korkuyu, gözünden yaşı sil.
.
ahmet hamdi tanpınar
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?