bugun de ustunluklerini belli etmi$ yazar grubu.
kendisi ile alakali kimi $ikayetler yonetime kadar uzandi.dogal olarak inceledik, ince eleyip sik dokuduk, tek sucunun(!) kurt olmasi oldugunu ogrendik, $ikayetleri garipsedik.belki de bizim gozumuzden kacan fakat insan ustu ozelliklere sahip olan yazarlarimiz tarafindan farkedilen kimi suc unsurlari vardir bu yazarimizda, bilemedik.fakat hakkinda yazilanlardan cizilenlerden edinilen intibaya gore bu ki$inin ingiltere konsoloslugunun bombalanmasi ve hsbc bankasina duzenlenen saldirilar ile birinci elden alakasinin oldugu, 11 eylul saldirilarinin ba$ planlayicisi oldugu ve hatta sirp lider milosevicin akil dani$mani oldugu apacik ortaya cikiyor.demin de belirttigim gibi biz boyle bir emareye denk gelemedik fakat ustduzey zeka sahibi yazarlarimiz cozmu$ler olayi, hidayete ermi$ler.
bizim bu ki$iden anladigimiz $unlardir.
bu ki$i kurt irkina mensup bir ki$idir ve dogal olarak irki ile alakali soylenenen trilyonlarca haksiz ifadeye tepki gostermektedir.
bu ki$i kurt irkina mensup bir ki$idir ve hicbir zaman var olamayacak bir ulkenin hayalini kurmaktadir kendince hakli sebeplerden.kendince hakli sebepleri kurt olmasi ve tamamen kendisine ait olan bir ulkeye sahip olmak istemidir.cunku milyonlarca kurt vatanda$imizin kandirildigi gibi bu ki$i de bir $ekilde "turkiye’nin kendisine ait olmadigi, burada azinlik oldugu" $eklinde kandirilmi$tir.i$in asli bu vatan sinirlari dahilinde ya$ayan herkesindir.bunun turku, cerkezi, lazi ve kurdu olmaz, olamaz.ote yandan bu ki$inin var olmasini istedigi utopik kurdistan isimli var olmayan ulkenin sinirlarinin turkiye sinirlari dahilinde hayal edilmedigini umud ediyorum.aksi takdirde tum soylediklerimi yutmak zorunda kalirim.
bir de kendisi ile ke$fettigimiz bir $ey kurtce biliyor olmasi ki bu da sozluk icerisindeki belli bir guruh tarafindan tamamen vatanhainligi olarak adledilmi$ olsa gerek, bu i$in de sirrina vakif olamadik tabi.
sozun ozu bu ki$iyi ta$lamadan once elimize aldigimiz ta$in agirligini iyi tartmaliyiz.allah muhafaza o ta$ daha elimizden cikmadan kafamiza du$uverir de haberimiz bile olmaz.
edit:bir de cok sevdigim bir soz vardir, yeri gelmi$ken soyleyeyim istedim.
her ne kadar fikirlerine hic katilmiyorsam bile, sirf fikirlerini ozgurce soyleyebilmen icin hep yaninda olacagim.
ya da buna benzer bir $eylerdi.
bizim bu ki$iden anladigimiz $unlardir.
bu ki$i kurt irkina mensup bir ki$idir ve dogal olarak irki ile alakali soylenenen trilyonlarca haksiz ifadeye tepki gostermektedir.
bu ki$i kurt irkina mensup bir ki$idir ve hicbir zaman var olamayacak bir ulkenin hayalini kurmaktadir kendince hakli sebeplerden.kendince hakli sebepleri kurt olmasi ve tamamen kendisine ait olan bir ulkeye sahip olmak istemidir.cunku milyonlarca kurt vatanda$imizin kandirildigi gibi bu ki$i de bir $ekilde "turkiye’nin kendisine ait olmadigi, burada azinlik oldugu" $eklinde kandirilmi$tir.i$in asli bu vatan sinirlari dahilinde ya$ayan herkesindir.bunun turku, cerkezi, lazi ve kurdu olmaz, olamaz.ote yandan bu ki$inin var olmasini istedigi utopik kurdistan isimli var olmayan ulkenin sinirlarinin turkiye sinirlari dahilinde hayal edilmedigini umud ediyorum.aksi takdirde tum soylediklerimi yutmak zorunda kalirim.
bir de kendisi ile ke$fettigimiz bir $ey kurtce biliyor olmasi ki bu da sozluk icerisindeki belli bir guruh tarafindan tamamen vatanhainligi olarak adledilmi$ olsa gerek, bu i$in de sirrina vakif olamadik tabi.
sozun ozu bu ki$iyi ta$lamadan once elimize aldigimiz ta$in agirligini iyi tartmaliyiz.allah muhafaza o ta$ daha elimizden cikmadan kafamiza du$uverir de haberimiz bile olmaz.
edit:bir de cok sevdigim bir soz vardir, yeri gelmi$ken soyleyeyim istedim.
her ne kadar fikirlerine hic katilmiyorsam bile, sirf fikirlerini ozgurce soyleyebilmen icin hep yaninda olacagim.
ya da buna benzer bir $eylerdi.
sabahin 04:24 unde bu ki$inin bir kac entrysini okudum.aslinda gecen haftanin en begenilenlerinde zirveye oturmu$ olmasi sebebi ile dikkatimi cekti bir kac entrysine daha goz atayim istedim.gordum ki anlatmak istediklerini son derece duzgun cumleler icerisinde ve sozluk kurallarina harfiyen uyarak aktarmayi bilen ornek alinasi yazarlarimizdan birisiymi$ kendisi.denk gelip okudugum entrylerini oldukca begendim.bu durumda bize kendisini tebrik etmek du$er.bundan sonra entrylerini inatla takip ettigim nadir ki$iler arasinda yerini almi$tir.
(bkz: esegin amina su kacirmak)
(bkz: kadinin fendi erkegi yendi)
kafasi daha iyi cali$an ki$iler ke$ke daha az sacma olanini yapsalardi da bizler de onu kullansaydik.ne yazik ki cikmiyor oyle bir aslan parcasi.
ondokuzuncu yüzyılın en ünlü rus bestecisi olan çaykovski, 7 mayıs 1840’ta rusya’da, sibirya yakınlarındaki votkinsk’de, bahçe içindeki küçük bir köşkte doğdu. bir maden kenti olan votkinsk’de, babası devlet madenlerinde işletme sorumlusuydu. annesi fransız kökenliydi. yaşamının ilk sekiz yılı annesinin söylediği halk ezgileri, opera aryaları, özellikle mozart’ın “don juan”ını dinleyerek geçti. bu nedenle mozart yaşamı boyunca kendisine en yakın bulduğu besteci oldu.
beş yaşında piyano derslerine başlayan çaykovski, aynı yıllarda fransız dadısı fanny’nin yönlendirmesiyle edebiyata, özellikle de fransız yazınına büyük ilgi duydu. çaykovski’nin müziğe olan olağanüstü yeteneği çok küçük yaşta kendini göstermişti. anne ve babası aşırı duygulu ve duyarlı bir çocuk olduğu düşüncesiyle, aldığı piyano dersleri dışında, yoğun bir biçimde müzikle uğraşmasına izin vermedi.
babasının iş değişikliği nedeniyle st. petersburg’a taşındıklarında, ailenin ortak kararıyla 1850’de yalnızca erkek öğrencilerin gittiği, hukuk fakültesine başladı. acılara müziği ile direnen sanatçı:
piyotr ilyiç çaykovski
okul günleri sıkıcı geçiyor, onunla “taşralı” diye dalga geçiyorlardı. onu mutsuz dünyasından, sert disiplinli okul ortamından uzaklaştıran tek şey sıklıkla gittiği operalardı. içinde gittikçe büyüyen müzik tutkusu, çıkmak için uygun zemin arayan su kaynağı gibiydi.
bu yıllarda geliştirdiği opera sevgisinin, müzik beğenisi üzerinde kalıcı etkisi olacaktı. 1854 yılında tutkuyla bağlı olduğu annesi koleradan öldüğünde, ruhsal dünyası sarsıldı. bu olay üzerine ilk bestesini yaparak, piyano için küçük bir vals besteledi. dokuz yıl süren hukuk eğitimi boyunca ciddi bir müzik eğitimi görmediği gibi bestelerini kağıda dökme cesaretini gösteremedi.
“patetik senfoni”yi bestelerken, “tarifsiz bir melankoliyi sürekli içimde yaşıyorum. öyle bir duygu ki sözcüklerle açıklanamaz, korkuyla karışık; ne olduğunu ancak şeytan bilebilir” diyordu. tüm yaşamı boyunca devam eden melankolik yapısı, almış olduğu hukuk eğitimi ile taban tabana zıttı. okulu bitirdikten sonra st. petersburg’da, adalet bakanlığı’nda işe girdi. müziğe tutkun kişiliğini yıllardır içinde bastıran çaykovski, “yaşamım geçmişi yadsımak, gelecek için umut etmekle geçiyor. şimdiki anımı hiç yaşayamıyorum” diyordu. resmi görevinin yanılıra 1862’de st. petesburg müzik konservatuarı’na girdi. burada piyanist besteci anton rubinstein ve nikolai zaremba’nın öğrencisi oldu. 1865’te mezun olurken yazdığı kantat, gümüş madalya ile ödüllendirildi. çok geçmeden devlet hizmetinden ayrılarak, kendini tümüyle müziğe adadı.
anton rubinstein’ın kardeşi nikolai onu moskova’ya, konservatuarda öğretmenlik yapması için çağırıyordu. bunu büyük bir sevinçle kabul etti ve burada armoni öğretmeni olarak çalışmaya başladı. konservatuarda ders vermenin yanılıra kitap yazıyor, besteler yapıyordu. ilk senfonisi olan “kışta gündüz düşleri” 1868’de moskova’da ilk çalınışında çok beğenildi.
rusya’da müzik denilince, çar ordusunun üflemeli çalgılardan oluşmuş bando müziği ya da kilise koroları akla geliyordu. bunun yanında aristokrat konaklarda profesyonel olarak çalışan salon orkestraları yaygındı. müzik çar hanedanlığının çevresiyle sınırlıydı. çar hanedanlığına karşı sanat alanında büyük bir tepki başlamıştı. puşkin, gogol, dostoyevski, turgenyef, çernişevski, stasof gibi yazarlar, rus insanının o günlerdeki yapısını inceleyerek, mevcut yönetimi eleştiren ulusal bir edebiyat akımı başlatmışlardı. roman, şiir, mizah ve eleştiri yaygınlık kazandı. müzik alanında öncü ise, halk ezgilerini temel alarak çokseslilik isteyen mihail glinka’ydı. rus müzik biçeminin babası glinka’nın takipçileri, “rus beşleri” balakiref’in öncülüğünde kurulmuştu. bu beşli rus folk müziğini ve ulusal renkleri, tarihlerini de içine alarak çağa uygun bir biçime sokma çabasındaydı.
“rus beşleri” ile tanışan ve bir süre onlarla birlikte olan çaykovski, “çocukluğumda rusya’nın uzak köşelerinde rus folk müziği ile iç içeydim. bu müziğin karakteristik yapısının güzelliği tarif edilemez” diyordu. “voyvoda” adlı operasını, “romeo-juliette üvertürü”nü, “ii. senfoni”sini, “küçük rusyalı”yı, “ukraynalı”yı, “vakula operası”nı, bu dönemde yazdı. ancak beşli, rus folk müziğini daha tarihsel ve ulusal bir birlik ve beraberlik ruhuyla, kısıtlı kalıplar içinde değerlendiriyordu. çaykovski, avrupa’da geliştirilmiş olan müzik kuramını önemsiyor ve kuramsız bir müziğin yürüyemeyeceğine inanıyordu. kompozisyonlarında rus halk şarkılarını kendi evrensel anlayışı içinde kullandı. ötekilerden daha romantikti. özel yaşamındaki yoğun iç çatışmaları müziğine yansımıştı. kötümserlik, aşk, yaşama sevinci, ilkel duygular, tutkular, çapraşık ilişkiler onun müziğinde yaşıyordu. “senfonilerimin her notası kalbimin derinliklerinden kopan bir duygunun ifadesidir” diyordu.
çaykovski’nin bir özelliği de eğitimci olmasıydı. okulu ve müzik kuramlarını önemseyen çaykovski’ye göre, büyük kentlerin yanılıra, kasaba ve köylerde de okullar kurulmalı, bu okulların amacı konservatuarlara öğrenci yetiştirmek olmalıydı. taneyef, arenski, ivanof ve rahmaninof onun çizgisini sürdürecek bestecilerin kimileriydi.
1876’da nadejda von meck adında zengin bir dulla, garip ve yoğun biçimde mektuplaşmaya başladı. müziğinin ateşli bir hayranı olan kadın bir süre sonra ona yıllık bir ödenek bağladı. kadının kendi isteği üzerine, çaykovski’yle hiç görüşmeden uzun süre mektuplaştılar.
aralarında platonik bir ilişki gelişti. von meck’in kendisine yıllık bir gelir bağlaması, konservatuardaki işini bırakarak yalnızca beste çalışmalarıyla uğraşmasına olanak sağladı. bu ödeneği hak ettiğini göstermek istercesine aşırı üretkenlik sürecine girdi. en güzel en parlak yapıtları üst üste geldi. “dördüncü senfoni”yi “en iyi arkadaşıma” ithafı ile von meck için yazdı.
bu ilişkiden bir yıl sonra kendisine âşık olan öğrencisi, antonina milyukova’nın evlenme teklifini kabul ederek evlendi. ancak bu evlilik, çaykovki’nin kendisini de olumsuz etkilemiş, eşinin akıl hastanesine düşmesi, bestecinin intihar girişiminde bulunması gibi sarsıcı olaylarla son bulmuştu. yaşamla onu bağlayan tek şey müzikti ve şöyle diyordu:
“fizik olarak beklenebilecek olandan çok daha iyiyim ama, zihinsel olarak, sağlıklı olmaktan hâlâ uzağım. tek sözle, çıldırmama ramak kaldı... çalışmadan yaşayamam ve artık beste yapamayacak duruma geldiğim zaman ise, kendimi başka müzik konularıyla oyalayacağım.”
çaykovski eşinden ayrıldıktan sonra, doktorların önerisi ile rusya’dan ayrılarak, önce cenevre’ye, sonra italya’ya geçti. bir yıl kaldığı italya’da italyan halk şarkıları ve danslarıyla iç içe yaşadı. bu arada uluslararası üne kavuşacağı “italyan kapriçyosu” ortaya çıktı. 1888’de almanya, fransa ve ingiltere’de orkestralar yönetti. gerçekleştirdiği bu konser turları ününü daha da artırdı. marsilya’dan rusya’ya dönerken osmanlı imparatorluğu’nun başkenti istanbul’a uğradı. 1890’ların başına gelindiğinde, onun özellikle sahne yapıtları (operalar, baleler) denizaşırı ülkelerde bile duyuldu.
onüç yıl sürekli yazıştığı ama hiç görmediği dostu nadejda von meck, maddi durumunun sarsıntıda olduğunu ileri sürerek besteciyle ilişkisini aniden kesti. onun dostluğunu yitirmek, çaykovski’yi derinden yaraladı. yaşamının sonunda doruğa tırmanan bunalımı, bu olayla baş gösterdi. çaykovski, nadejda’yı ölümüne dek hiç bağışlamadı.
1891 yılında “maça kızı operası”nı ve kimi yapıtlarını sergilemek üzere amerika’ya gitti. “fındıkkıran balesi”ni yazdığı, 1892 yılında yaşamının en zor dönemlerinden birini geçiriyordu. kız kardeşini kaybetmişti. fakat çaykovski, yaşamındaki her mutlu olayı bir bunalımın izlemesine karşın, her bunalımın ardından, ölümsüz bir başyapıtla ortaya çıkmayı ustalıkla başardı.
son yapıtı olan “altıncı senfoni”, yaşamının bitiş perdesiydi. tutku, yaşama katlanış, aşk, düş kırıklığı, ölüm temalarından oluşan bu yapıtının ilk yorumunu yönettikten birkaç gün sonra, 6 kasım 1893’te yaşama veda etti. onun kalbinin derinliklerinden çıkan notalar, dünyanın her yerinde, girdiği her evin kapısından içtenlikle bizleri sarmalamaya devam ediyor.
http://www.muzikolopedi.org/caykovski.asp
beş yaşında piyano derslerine başlayan çaykovski, aynı yıllarda fransız dadısı fanny’nin yönlendirmesiyle edebiyata, özellikle de fransız yazınına büyük ilgi duydu. çaykovski’nin müziğe olan olağanüstü yeteneği çok küçük yaşta kendini göstermişti. anne ve babası aşırı duygulu ve duyarlı bir çocuk olduğu düşüncesiyle, aldığı piyano dersleri dışında, yoğun bir biçimde müzikle uğraşmasına izin vermedi.
babasının iş değişikliği nedeniyle st. petersburg’a taşındıklarında, ailenin ortak kararıyla 1850’de yalnızca erkek öğrencilerin gittiği, hukuk fakültesine başladı. acılara müziği ile direnen sanatçı:
piyotr ilyiç çaykovski
okul günleri sıkıcı geçiyor, onunla “taşralı” diye dalga geçiyorlardı. onu mutsuz dünyasından, sert disiplinli okul ortamından uzaklaştıran tek şey sıklıkla gittiği operalardı. içinde gittikçe büyüyen müzik tutkusu, çıkmak için uygun zemin arayan su kaynağı gibiydi.
bu yıllarda geliştirdiği opera sevgisinin, müzik beğenisi üzerinde kalıcı etkisi olacaktı. 1854 yılında tutkuyla bağlı olduğu annesi koleradan öldüğünde, ruhsal dünyası sarsıldı. bu olay üzerine ilk bestesini yaparak, piyano için küçük bir vals besteledi. dokuz yıl süren hukuk eğitimi boyunca ciddi bir müzik eğitimi görmediği gibi bestelerini kağıda dökme cesaretini gösteremedi.
“patetik senfoni”yi bestelerken, “tarifsiz bir melankoliyi sürekli içimde yaşıyorum. öyle bir duygu ki sözcüklerle açıklanamaz, korkuyla karışık; ne olduğunu ancak şeytan bilebilir” diyordu. tüm yaşamı boyunca devam eden melankolik yapısı, almış olduğu hukuk eğitimi ile taban tabana zıttı. okulu bitirdikten sonra st. petersburg’da, adalet bakanlığı’nda işe girdi. müziğe tutkun kişiliğini yıllardır içinde bastıran çaykovski, “yaşamım geçmişi yadsımak, gelecek için umut etmekle geçiyor. şimdiki anımı hiç yaşayamıyorum” diyordu. resmi görevinin yanılıra 1862’de st. petesburg müzik konservatuarı’na girdi. burada piyanist besteci anton rubinstein ve nikolai zaremba’nın öğrencisi oldu. 1865’te mezun olurken yazdığı kantat, gümüş madalya ile ödüllendirildi. çok geçmeden devlet hizmetinden ayrılarak, kendini tümüyle müziğe adadı.
anton rubinstein’ın kardeşi nikolai onu moskova’ya, konservatuarda öğretmenlik yapması için çağırıyordu. bunu büyük bir sevinçle kabul etti ve burada armoni öğretmeni olarak çalışmaya başladı. konservatuarda ders vermenin yanılıra kitap yazıyor, besteler yapıyordu. ilk senfonisi olan “kışta gündüz düşleri” 1868’de moskova’da ilk çalınışında çok beğenildi.
rusya’da müzik denilince, çar ordusunun üflemeli çalgılardan oluşmuş bando müziği ya da kilise koroları akla geliyordu. bunun yanında aristokrat konaklarda profesyonel olarak çalışan salon orkestraları yaygındı. müzik çar hanedanlığının çevresiyle sınırlıydı. çar hanedanlığına karşı sanat alanında büyük bir tepki başlamıştı. puşkin, gogol, dostoyevski, turgenyef, çernişevski, stasof gibi yazarlar, rus insanının o günlerdeki yapısını inceleyerek, mevcut yönetimi eleştiren ulusal bir edebiyat akımı başlatmışlardı. roman, şiir, mizah ve eleştiri yaygınlık kazandı. müzik alanında öncü ise, halk ezgilerini temel alarak çokseslilik isteyen mihail glinka’ydı. rus müzik biçeminin babası glinka’nın takipçileri, “rus beşleri” balakiref’in öncülüğünde kurulmuştu. bu beşli rus folk müziğini ve ulusal renkleri, tarihlerini de içine alarak çağa uygun bir biçime sokma çabasındaydı.
“rus beşleri” ile tanışan ve bir süre onlarla birlikte olan çaykovski, “çocukluğumda rusya’nın uzak köşelerinde rus folk müziği ile iç içeydim. bu müziğin karakteristik yapısının güzelliği tarif edilemez” diyordu. “voyvoda” adlı operasını, “romeo-juliette üvertürü”nü, “ii. senfoni”sini, “küçük rusyalı”yı, “ukraynalı”yı, “vakula operası”nı, bu dönemde yazdı. ancak beşli, rus folk müziğini daha tarihsel ve ulusal bir birlik ve beraberlik ruhuyla, kısıtlı kalıplar içinde değerlendiriyordu. çaykovski, avrupa’da geliştirilmiş olan müzik kuramını önemsiyor ve kuramsız bir müziğin yürüyemeyeceğine inanıyordu. kompozisyonlarında rus halk şarkılarını kendi evrensel anlayışı içinde kullandı. ötekilerden daha romantikti. özel yaşamındaki yoğun iç çatışmaları müziğine yansımıştı. kötümserlik, aşk, yaşama sevinci, ilkel duygular, tutkular, çapraşık ilişkiler onun müziğinde yaşıyordu. “senfonilerimin her notası kalbimin derinliklerinden kopan bir duygunun ifadesidir” diyordu.
çaykovski’nin bir özelliği de eğitimci olmasıydı. okulu ve müzik kuramlarını önemseyen çaykovski’ye göre, büyük kentlerin yanılıra, kasaba ve köylerde de okullar kurulmalı, bu okulların amacı konservatuarlara öğrenci yetiştirmek olmalıydı. taneyef, arenski, ivanof ve rahmaninof onun çizgisini sürdürecek bestecilerin kimileriydi.
1876’da nadejda von meck adında zengin bir dulla, garip ve yoğun biçimde mektuplaşmaya başladı. müziğinin ateşli bir hayranı olan kadın bir süre sonra ona yıllık bir ödenek bağladı. kadının kendi isteği üzerine, çaykovski’yle hiç görüşmeden uzun süre mektuplaştılar.
aralarında platonik bir ilişki gelişti. von meck’in kendisine yıllık bir gelir bağlaması, konservatuardaki işini bırakarak yalnızca beste çalışmalarıyla uğraşmasına olanak sağladı. bu ödeneği hak ettiğini göstermek istercesine aşırı üretkenlik sürecine girdi. en güzel en parlak yapıtları üst üste geldi. “dördüncü senfoni”yi “en iyi arkadaşıma” ithafı ile von meck için yazdı.
bu ilişkiden bir yıl sonra kendisine âşık olan öğrencisi, antonina milyukova’nın evlenme teklifini kabul ederek evlendi. ancak bu evlilik, çaykovki’nin kendisini de olumsuz etkilemiş, eşinin akıl hastanesine düşmesi, bestecinin intihar girişiminde bulunması gibi sarsıcı olaylarla son bulmuştu. yaşamla onu bağlayan tek şey müzikti ve şöyle diyordu:
“fizik olarak beklenebilecek olandan çok daha iyiyim ama, zihinsel olarak, sağlıklı olmaktan hâlâ uzağım. tek sözle, çıldırmama ramak kaldı... çalışmadan yaşayamam ve artık beste yapamayacak duruma geldiğim zaman ise, kendimi başka müzik konularıyla oyalayacağım.”
çaykovski eşinden ayrıldıktan sonra, doktorların önerisi ile rusya’dan ayrılarak, önce cenevre’ye, sonra italya’ya geçti. bir yıl kaldığı italya’da italyan halk şarkıları ve danslarıyla iç içe yaşadı. bu arada uluslararası üne kavuşacağı “italyan kapriçyosu” ortaya çıktı. 1888’de almanya, fransa ve ingiltere’de orkestralar yönetti. gerçekleştirdiği bu konser turları ününü daha da artırdı. marsilya’dan rusya’ya dönerken osmanlı imparatorluğu’nun başkenti istanbul’a uğradı. 1890’ların başına gelindiğinde, onun özellikle sahne yapıtları (operalar, baleler) denizaşırı ülkelerde bile duyuldu.
onüç yıl sürekli yazıştığı ama hiç görmediği dostu nadejda von meck, maddi durumunun sarsıntıda olduğunu ileri sürerek besteciyle ilişkisini aniden kesti. onun dostluğunu yitirmek, çaykovski’yi derinden yaraladı. yaşamının sonunda doruğa tırmanan bunalımı, bu olayla baş gösterdi. çaykovski, nadejda’yı ölümüne dek hiç bağışlamadı.
1891 yılında “maça kızı operası”nı ve kimi yapıtlarını sergilemek üzere amerika’ya gitti. “fındıkkıran balesi”ni yazdığı, 1892 yılında yaşamının en zor dönemlerinden birini geçiriyordu. kız kardeşini kaybetmişti. fakat çaykovski, yaşamındaki her mutlu olayı bir bunalımın izlemesine karşın, her bunalımın ardından, ölümsüz bir başyapıtla ortaya çıkmayı ustalıkla başardı.
son yapıtı olan “altıncı senfoni”, yaşamının bitiş perdesiydi. tutku, yaşama katlanış, aşk, düş kırıklığı, ölüm temalarından oluşan bu yapıtının ilk yorumunu yönettikten birkaç gün sonra, 6 kasım 1893’te yaşama veda etti. onun kalbinin derinliklerinden çıkan notalar, dünyanın her yerinde, girdiği her evin kapısından içtenlikle bizleri sarmalamaya devam ediyor.
http://www.muzikolopedi.org/caykovski.asp
(bkz: kugu golu)
kuğu gölü balesi ilk temsilini 1877 yılında moskova’da yapmıştır. odette, büyücü rothbart tarafından kuğuya çevrilmiştir. bu büyünün bozulması için bir prensin ona aşık olması gerekmektedir. odette’in ve prens siegfried’in hikayesi baleseverlerin yüzyılı aşkın bir süredir aynı coşkuyla izlediği bir aşk hikayesidir.
piyotr ilyic caykovski tarafindan yazilmi$tir.
http://www.idobale.com/program/ayrinti.php?fl=kugugolu
piyotr ilyic caykovski tarafindan yazilmi$tir.
http://www.idobale.com/program/ayrinti.php?fl=kugugolu
(bkz: kugu golu)
kugu golu kenarinda piknik zirvesi yapilirdi boyle bir durumda da cok $ik olurdu.
bana ilk defa bu $arkiciyi lanse eden ki$i "abi mirkamil diye biri cikmi$ ko$up duruyo pezevenk" demi$ti de noluyoruz demi$tim.mirkelam’mi$ kendisi mirkamil nerden cikti bilemedim tabi.
gid gide fazlala$an insan kitlesi.kimi zaman uyelerimizin ya$adiklari $ehirlere bir goz atiyorum da hayatimda gormedigim, gormeyecegim ve hatta goremeyecegim yerlerden katilanlar var aramiza.
(bkz: japonya)
(bkz: meksika)
(bkz: kanada)
(bkz: hollanda)
(bkz: uzar bu)
(bkz: japonya)
(bkz: meksika)
(bkz: kanada)
(bkz: hollanda)
(bkz: uzar bu)
(bkz: yatsaniza olm siz)
hali hazirda hayatta olan en ba$arili ressamlarimizdan.
(bkz: balkan naci islimyeli)
seni tanidilar ben kacayim $eklinde daha bir akla yatkini da var elimizde.
sozde kahraman ki$inin yanindakini kurtarma amacli feryadi.
beni tanidilar sen kac $eklindeki kovboy nidasinin daha realistik ozellik ta$iyan tezati.
calinti kodlarla degil, el emegi goz nuru ile yapildigina bir kac incelemeden sonra kanaat getirdigim sozluk.en azindan internetten bir ba$ka sozlugun calinan kodlari indirilerek logosu degi$tirilip yapilmami$.
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?