(bkz: havva kizi)
bu kadin ile alakali tek merak ettigim $ey bilmedigi bir $ey olup olmadigidir."ben cok iyi biliyorum, aa o benim cok yakin arkada$im ben her $eylerini biliyorum, ben biliyorum ki o oyle degil boyle, hic kusura bakmasin x abi ben biliyorum her $eyi ama konu$mayacagim."
oeah be arkada$! bilme ulan bir $eyi de be.hincal uluc nacil ki her $eyi nilengiller familyasinin erkekler toplulugu uyesidir, $enay dudekte ayni familyanin kadinlar toplulugu uyesiymi$.kadin oldugu da ancak isminden anla$ilabiliyor ya o ayri bir ba$lik konusu.
oeah be arkada$! bilme ulan bir $eyi de be.hincal uluc nacil ki her $eyi nilengiller familyasinin erkekler toplulugu uyesidir, $enay dudekte ayni familyanin kadinlar toplulugu uyesiymi$.kadin oldugu da ancak isminden anla$ilabiliyor ya o ayri bir ba$lik konusu.
senden önce bir rum papazdım
sakallarıyla bir eski korudan
meryem dağlarını ünledim miydi
keçiler şaşırırdı yolunu
allah için ben insan değildim
ellerin olmasa okşamasaydın beni
kim diye bakardın bu kara bulut
cehennemin ucundan gölgesi
kendi elinle kazdığın kuyuya
aşk ufacık bir taş atmaktır
gürültüsü büyüyünce sessizliğin
marifet yosunlar gibi susmaktır
fıkara bir midyeden başlayan deniz
nasıl da büyüdü mavi oldu
oturmuş yere hanım hanımcık
ölümün ayaklarını yıkıyor
güneş batarken getirdiğin çay
marmaradan daha yavaş soğurdu
göz göze geldikçe düşünürdüm de
hep akşamla boyasınlar sandalları
biz uslu sevgilerin türbesiydik
her gece uyanan mezar taşlarıyla
öyle çoğalırdı ki tavşanlarımız
yaşayan kalmayacaktı nerdeyse
.
can yücel
sakallarıyla bir eski korudan
meryem dağlarını ünledim miydi
keçiler şaşırırdı yolunu
allah için ben insan değildim
ellerin olmasa okşamasaydın beni
kim diye bakardın bu kara bulut
cehennemin ucundan gölgesi
kendi elinle kazdığın kuyuya
aşk ufacık bir taş atmaktır
gürültüsü büyüyünce sessizliğin
marifet yosunlar gibi susmaktır
fıkara bir midyeden başlayan deniz
nasıl da büyüdü mavi oldu
oturmuş yere hanım hanımcık
ölümün ayaklarını yıkıyor
güneş batarken getirdiğin çay
marmaradan daha yavaş soğurdu
göz göze geldikçe düşünürdüm de
hep akşamla boyasınlar sandalları
biz uslu sevgilerin türbesiydik
her gece uyanan mezar taşlarıyla
öyle çoğalırdı ki tavşanlarımız
yaşayan kalmayacaktı nerdeyse
.
can yücel
güneş zaptediyor gözlerini
kar çiçeklerine belenmiş
balarılarıyla
döşeğin kara kışta
bu tahtaboşa seren
şaşkın şaire meheldir
.
can yücel
kar çiçeklerine belenmiş
balarılarıyla
döşeğin kara kışta
bu tahtaboşa seren
şaşkın şaire meheldir
.
can yücel
şey gibi hiçbirşeyim yahu
satır yazamıyorum
sanki kendimle değil
dünyayla ölüyorum
bağırsam bağırsam bağırsam
bağırdığımı duymuyorum
tek bir musluk var açık
onunla akıyorum
istemeden istemeden istemeden
isteyereeeek
ah sen ölüm denen topla köfte
buluştuk bak cenabette
içim rakı dışım su
bu mahmur cinayette
çocuklar çocuklar çocuklar
sizlen doğmamış mıydık biz birlikte
.
can yücel
satır yazamıyorum
sanki kendimle değil
dünyayla ölüyorum
bağırsam bağırsam bağırsam
bağırdığımı duymuyorum
tek bir musluk var açık
onunla akıyorum
istemeden istemeden istemeden
isteyereeeek
ah sen ölüm denen topla köfte
buluştuk bak cenabette
içim rakı dışım su
bu mahmur cinayette
çocuklar çocuklar çocuklar
sizlen doğmamış mıydık biz birlikte
.
can yücel
deli ediyorlar maviyi
dalların uçlarında tomurcuklar
tek durmuyorlar hiç
kıpır da kıpır rüzgarda
salıncak sallanıyorlar
mavi bey de tirşe gözleriyle
şekva ediyor bana
bişey söyle diyor şu yumurcaklarına
bense bakıyorum
yattığım yerden
şaşkın şaşkın
baharın gelişine
.
can yücel
dalların uçlarında tomurcuklar
tek durmuyorlar hiç
kıpır da kıpır rüzgarda
salıncak sallanıyorlar
mavi bey de tirşe gözleriyle
şekva ediyor bana
bişey söyle diyor şu yumurcaklarına
bense bakıyorum
yattığım yerden
şaşkın şaşkın
baharın gelişine
.
can yücel
bir çift yaprakmış dalında yumuşacık
tutmuşum, tutmuşum ellerinden senin
düşmüşüz yavaşça bir sakin derenin
içindeymişik, yeşilmişik, sazmışık
balıklar gibiymiş sessiz ve karanlık,
yüzermiş saçların, yüzermiş nefesin
susarmışız öyle, bir sakin derenin
içindeymişik, yeşilmişik, sazmışık
.
can yücel
.
tutmuşum, tutmuşum ellerinden senin
düşmüşüz yavaşça bir sakin derenin
içindeymişik, yeşilmişik, sazmışık
balıklar gibiymiş sessiz ve karanlık,
yüzermiş saçların, yüzermiş nefesin
susarmışız öyle, bir sakin derenin
içindeymişik, yeşilmişik, sazmışık
.
can yücel
.
çok oldunuz be serçeler
kapatırım şimdi kapıyı
dedim
dinlemediler beni
ben de kapatmadım kapıyı
varsın dinlemesinler
.
can yücel
kapatırım şimdi kapıyı
dedim
dinlemediler beni
ben de kapatmadım kapıyı
varsın dinlemesinler
.
can yücel
seninle olmanın en güzel yanı ne biliyor musun?
elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.
seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?
seni seviyorum sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.
seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?
aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. ve buradayken bile seni çılgınca özlemek...
seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?
seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.
seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?
tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana... elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. elimde kır çiçeğiyle seni beklemek... aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.
seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?
sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak... okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.
seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?
seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.
seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?
nereden bileceksin?
sen benimle hiç olmadın ki. olsaydın avuçlarım terlemezdi... isırmazdım dilimin ucunu... özlemezdim seni yanımdayken.kıskanmazdım.
korkmazdım yollarda yürümekten. islanmazdım yağmurlarda... yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda serhoş olmazdım.
korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize... ve her kulaçta haykırırdım seni..
ama sen hiç benimle olmadın ki...
ya aklin başka yerlerdeydi ya yüreğin...
.
can yücel
elin elime değmeden avuçlarımı terleten sıcaklığını taa içimde hissetmek.
seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?
seni seviyorum sözcüğü dilimin ucunu ısırırken her konuşmamızda boş yere saatlerce havadan sudan söz etmek.
seninle olmanın en heyecanlı yanı ne biliyor musun?
aynı şeyleri seninle aynı anda düşünmek birlikte ağlamak gülmek. ve buradayken bile seni çılgınca özlemek...
seninle olmanın en acı yanı ne biliyor musun?
seni hiç tanımadığım bir sürü insanlarla paylaşmak. senin yanında olan, seninle konuşan herkesi çocukça kıskanmak.
seninle olmanın en mutlu yanı ne biliyor musun?
tanıdık birileriyle karşılaşma tedirginliği ile yollarda yürümek yan yana... elimdeki şemsiyeye inat yağmurda ıslanmak birlikte. elimde kır çiçeğiyle seni beklemek... aynı mekanlarda aynı yiyecekleri yemek.
seninle olmanın en romantik yanı ne biliyor musun?
sensiz gecelerde sana söyleyemediklerimi yıldızlara aya anlatmak... okuduğum kitabın sayfalarında dinlediğim şarkıların türkülerin şiirlerin her mısrasında seni bulmak.
seninle olmanın en zor yanı ne biliyor musun?
seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak. yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.
seninle olmanın tek yan etkisi ne biliyor musun?
nereden bileceksin?
sen benimle hiç olmadın ki. olsaydın avuçlarım terlemezdi... isırmazdım dilimin ucunu... özlemezdim seni yanımdayken.kıskanmazdım.
korkmazdım yollarda yürümekten. islanmazdım yağmurlarda... yıldızlara aya dert yanmaz, böyle her şarkıda serhoş olmazdım.
korkmazdım seni kaybetmekten ayaklarım kan revan atlardım sandaldan denize... ve her kulaçta haykırırdım seni..
ama sen hiç benimle olmadın ki...
ya aklin başka yerlerdeydi ya yüreğin...
.
can yücel
bugün ondokuz mayıs,
mayısın ondokuzu!
sen ey türk ülkemizin geleceği,
ulusumuzun gözbebeği,
sen ey demirparmaklıklarda barfiks yapan,
ranzalarda parende atan
sportmen ve kahraman türk gençliği,
önünde senin bütün kilit-bahirler açık,
ama her zaman samsuna çıkılmaz ya,
bu sabah da avluda volta atmaya çık!
.
can yücel
mayısın ondokuzu!
sen ey türk ülkemizin geleceği,
ulusumuzun gözbebeği,
sen ey demirparmaklıklarda barfiks yapan,
ranzalarda parende atan
sportmen ve kahraman türk gençliği,
önünde senin bütün kilit-bahirler açık,
ama her zaman samsuna çıkılmaz ya,
bu sabah da avluda volta atmaya çık!
.
can yücel
çatlak yüreğimle türkülü yollara
düştüm ki o kadar olur
seke seke ben geldim
sike sike gidiyorum...
.
can yücel
düştüm ki o kadar olur
seke seke ben geldim
sike sike gidiyorum...
.
can yücel
ikindiyin saat beşte,
başgardiyan rıza başta,
karalar bastı koğuşa
ikindiyin saat beşte.
seyre durduk tantanayı,
tutuklayıp sardunyayı
attılar dipkapalıya
ikindiyin saat beşte
yataklık etmiş ki zaar
şuçu tevatür ve esrar,
elbet bir kızıllığı var
ikindiyin saat beşte.
dirlik düzenlik kurtulur,
müdür koltuğa kurulur,
çiçek demire vurulur
ikindiyin saat beşte
canların gözleri yaşta,
aklı idamlık yoldaşta,
yeşil ölümle dalaşta
sabahleyin saat beşte.
.
can yücel
başgardiyan rıza başta,
karalar bastı koğuşa
ikindiyin saat beşte.
seyre durduk tantanayı,
tutuklayıp sardunyayı
attılar dipkapalıya
ikindiyin saat beşte
yataklık etmiş ki zaar
şuçu tevatür ve esrar,
elbet bir kızıllığı var
ikindiyin saat beşte.
dirlik düzenlik kurtulur,
müdür koltuğa kurulur,
çiçek demire vurulur
ikindiyin saat beşte
canların gözleri yaşta,
aklı idamlık yoldaşta,
yeşil ölümle dalaşta
sabahleyin saat beşte.
.
can yücel
o bir sakız ağacıydı, alelade;
bir gün o yeşil sahile çıktı geldi,
o zaman bu zamandır memnun yerinden;
seyreder bulutları, göğü, denizi.
titreşirdi rüzgarla güneşli yaprakları;
ömür sürdü öyle hoşnut dünyasından,
aydınlıktan uyku tutmazdı bazı gece,
motor sesleri duyulurdu uzaklardan.
tanrı adın işitmedi ömründe;
inanmadan da madem yaşanıyor diye,
rüzgarlı bir kıyıda, sevinç içinde,
yaşamak dururken düşünmek niye?
anmadı geçenleri bir defa bile;
ne uğraşır mesut olan gelecekle?
bir avare misali, günü gününe,
o bir sakız ağacıydı, yaşadı sade.
.
can yücel
bir gün o yeşil sahile çıktı geldi,
o zaman bu zamandır memnun yerinden;
seyreder bulutları, göğü, denizi.
titreşirdi rüzgarla güneşli yaprakları;
ömür sürdü öyle hoşnut dünyasından,
aydınlıktan uyku tutmazdı bazı gece,
motor sesleri duyulurdu uzaklardan.
tanrı adın işitmedi ömründe;
inanmadan da madem yaşanıyor diye,
rüzgarlı bir kıyıda, sevinç içinde,
yaşamak dururken düşünmek niye?
anmadı geçenleri bir defa bile;
ne uğraşır mesut olan gelecekle?
bir avare misali, günü gününe,
o bir sakız ağacıydı, yaşadı sade.
.
can yücel
-dr. mehmet şen’e-
boynum kıldan ince ölüme
-değil mi ki şol illetten iğne ipliğe dönmüş bedenim-
ve ölüm ki benim bu ölümlü dünyaya gelmemle
beraber dünyaya gelen maşallahı var oğlum,
ona ben analık ettim, onu ben elimde büyüttüm
onu şu kadarcıktan bu boya ben getirdim
yedim yedirdim, içtim içirdim, kustum kusturdum
onu sütümle, onu kanımla, onu aklımla besledim
nereye gittiysem, ölümüne kadar yanımda götürdüm
ne zaman aşkımı öpsem, ona da öptürdüm
ben gençken o da gençti, ihtiyarım o da ihtiyar
siperlerde omuz omuza döğüştük o diyar bu diyar
kimi de nefsimizle barışık-bahtiyar mı bahtiyar
şiir düzerken tüy kalemim oynatırdı kıyısından
onu unuttuğum da oldu, ölümcül mü ülümcül bir ihmal!
hatırladığımda ama, öyle yarım yaşadığıma bin pişman
o denli unutkanlıklarım için mi şimdi bu intikam?
-adam sen de; bir ben miyim alemde oğlu hayırsız çıkan!
ki saldın bu hebis haşhoşiyûnu, ‘lan günahı boynuna;
anarşit bir urartulu ur musallat ettin boynuma!
truva’da tahta at güya, içinden uğruyorlar dışarı
çoğaldıkça çoğalan o maraz, o haşarı hücreler
farkındaysalar da kıyımın, tutamıyorlar kendilerini
yazık, benle koyun koyna onlar da verecek son nefeslerini! ..
gel bakalım diyorum, gidiyoruz senle, namızsız oğul!
oğul verdikçe veren o belalıları da alayımıza katıp
neş’eye neşideler okuya okuya, iyi sularda aşağı
gidiyoruz o ölümsüz allahrahatlıkversinlere doğru...
sizin de içiniz rahat olsun ey arkada kalanlar
bundan böyle size anakarada ölüm yok!
.
can yücel
boynum kıldan ince ölüme
-değil mi ki şol illetten iğne ipliğe dönmüş bedenim-
ve ölüm ki benim bu ölümlü dünyaya gelmemle
beraber dünyaya gelen maşallahı var oğlum,
ona ben analık ettim, onu ben elimde büyüttüm
onu şu kadarcıktan bu boya ben getirdim
yedim yedirdim, içtim içirdim, kustum kusturdum
onu sütümle, onu kanımla, onu aklımla besledim
nereye gittiysem, ölümüne kadar yanımda götürdüm
ne zaman aşkımı öpsem, ona da öptürdüm
ben gençken o da gençti, ihtiyarım o da ihtiyar
siperlerde omuz omuza döğüştük o diyar bu diyar
kimi de nefsimizle barışık-bahtiyar mı bahtiyar
şiir düzerken tüy kalemim oynatırdı kıyısından
onu unuttuğum da oldu, ölümcül mü ülümcül bir ihmal!
hatırladığımda ama, öyle yarım yaşadığıma bin pişman
o denli unutkanlıklarım için mi şimdi bu intikam?
-adam sen de; bir ben miyim alemde oğlu hayırsız çıkan!
ki saldın bu hebis haşhoşiyûnu, ‘lan günahı boynuna;
anarşit bir urartulu ur musallat ettin boynuma!
truva’da tahta at güya, içinden uğruyorlar dışarı
çoğaldıkça çoğalan o maraz, o haşarı hücreler
farkındaysalar da kıyımın, tutamıyorlar kendilerini
yazık, benle koyun koyna onlar da verecek son nefeslerini! ..
gel bakalım diyorum, gidiyoruz senle, namızsız oğul!
oğul verdikçe veren o belalıları da alayımıza katıp
neş’eye neşideler okuya okuya, iyi sularda aşağı
gidiyoruz o ölümsüz allahrahatlıkversinlere doğru...
sizin de içiniz rahat olsun ey arkada kalanlar
bundan böyle size anakarada ölüm yok!
.
can yücel
bir yelkenli bayrağı al
-mor da olabilir-
almış yaprağına rüzgarı
rumca bir şarkı patlatıyor
denizin gözüne gözüne
mubalağa laz oldu vre sevgilim
aramızda bu yaz
pontuslarını zaptetmeye birbirimizin
selvi yeşili serenlerimizle
beğenmediysen o yeşili
-nefti mi? değil-
camgöbeği olabilir mesela
suların postekisinde sevişmek için
mubalağa yaz oldu bu yaz
ikimiz de ömrümüzün güzünde
fuzulinin dediği geday-ı muhteşemler
bitkiniz tatlı-işlemeden
böyle böyle deryadil oluyor derya
derunumuzdaki..
uyuyalım mı dedin vre sevgilim?
gaflet ki, o bayrağı al yelkenliden
-mor da olaballir-
dalgalarla dalga geçer geçerken
kucağımıza atlayan bir lapindir
menzilimiz pontus değil azrail
ve önümüz sırf ebabil...
lakin o da ölecek bir gün mutlak
bizcileyin yaşarsa bir yaz
bunu rabişin camına
bayrağı al bir yelkenliyle yaz!
-mor da olabilir ama-
rumca bir şarkı patlataraktan
ağaran siyaha doğru
siya siya! ..
iki ceset ki aşktan boğulmuş
kasımpatları gibi patlayan kulaklarıyla
tozlarından tuzlarından donanmalar kurulmuş
gidiyorlar cezayiri fethe yeni baştan
biri erkek biri dişi
iki korsan
gülerle can...
ikisi de birbirinden ala
ikisi de mubalağa!
şiirin bütün bu felaketine rağmen
ikisi de yaşıyorlar hala...
böylece tekmil oluyor yavaş yavaş
bütün bir sonbahar...
(rengahenk)
.
can yücel
sağ gözü ağladı önce, durduğu yerde,
ne acıdığından, ne de kederinden;
zati ilk düşen damlada
ne insanlar, ne kendisi vardı...
koştular çırılçıplak,
mağara duvarlarına çizilmiş ceylan gözleri,
koştular, koştular sahile;
ilk düşen damlada deniz vardı...
şaşırdılar, utandılar da birbirlerinden
daldılar, daldılar derine
nefesleri, nefesleri kesilinceye dek;
işıklı bitkiler içinde
işıklı balıklar gördüler,
şaşırdılar, şaşırdılarda ...
zati ilk düşen damlada güneş vardı...
.
can yücel
ne acıdığından, ne de kederinden;
zati ilk düşen damlada
ne insanlar, ne kendisi vardı...
koştular çırılçıplak,
mağara duvarlarına çizilmiş ceylan gözleri,
koştular, koştular sahile;
ilk düşen damlada deniz vardı...
şaşırdılar, utandılar da birbirlerinden
daldılar, daldılar derine
nefesleri, nefesleri kesilinceye dek;
işıklı bitkiler içinde
işıklı balıklar gördüler,
şaşırdılar, şaşırdılarda ...
zati ilk düşen damlada güneş vardı...
.
can yücel
bu duvarlar bu ağaçlar
bu ağaç ve bu duvar...
arkadaşın dolmuşuyla gidiyoruz
beykozdan doğru üsküdar...
böyle giderse böyle giderse bu bahar
bu ağaçlar bu duvarı yıkacaklar...
bu geçmişi değil, geleceği kınalı
bu yemyeşil duvarlar
bu duvarı yıkacaklar...
.
can yücel
bu ağaç ve bu duvar...
arkadaşın dolmuşuyla gidiyoruz
beykozdan doğru üsküdar...
böyle giderse böyle giderse bu bahar
bu ağaçlar bu duvarı yıkacaklar...
bu geçmişi değil, geleceği kınalı
bu yemyeşil duvarlar
bu duvarı yıkacaklar...
.
can yücel
temiz gömleğimi giydim talimden sonra
ayaklarını yıkıyor çeşme başında erler
işte sen öyle bir serindin
tuzladan kaptılarla inerken şehre
ne güzel şey sivil denmesi çıplağa
ve gün-açık penceresinden meşelerin
yamacın kuytusuna sokulmuş mavi
ufacık bir parça deniz gibiydin
şipka bibirleriyle konmuş okulun camlarına
arnavut köyünün o muhacir güneşi
işte sen öyle bir cumartesiydin.
sahanlıkta saçlarını tarıyor kızlar
raylar ondan böyle kıvılcımlanıyor
köşeleri dönerken önlükleri altından
dünyaya başlar gibi aybaşlarının kokusu
kalkan al tranvaydın ergenlik durağımdan
meyvahoşun orda bir sabahçı kahvesi
gün ağarmıştı ama ben günaydın dedim
işte sen öyle ışıklı bir yerdin
bilmiyordum hiç burda bir fırın olduğunu
diz çöktüm asfalta, baktım aşağı, üüüüüh...
işçiler ateşler ay çörekleri
ve kılıç gibiydi taze ekmek kokusu...
dağıttık evel-allah yalnızlıkları
yaşamak düğünse, sen orda gelindin
seni soydum, güler, dünyayı giyindim
.
can yücel
ayaklarını yıkıyor çeşme başında erler
işte sen öyle bir serindin
tuzladan kaptılarla inerken şehre
ne güzel şey sivil denmesi çıplağa
ve gün-açık penceresinden meşelerin
yamacın kuytusuna sokulmuş mavi
ufacık bir parça deniz gibiydin
şipka bibirleriyle konmuş okulun camlarına
arnavut köyünün o muhacir güneşi
işte sen öyle bir cumartesiydin.
sahanlıkta saçlarını tarıyor kızlar
raylar ondan böyle kıvılcımlanıyor
köşeleri dönerken önlükleri altından
dünyaya başlar gibi aybaşlarının kokusu
kalkan al tranvaydın ergenlik durağımdan
meyvahoşun orda bir sabahçı kahvesi
gün ağarmıştı ama ben günaydın dedim
işte sen öyle ışıklı bir yerdin
bilmiyordum hiç burda bir fırın olduğunu
diz çöktüm asfalta, baktım aşağı, üüüüüh...
işçiler ateşler ay çörekleri
ve kılıç gibiydi taze ekmek kokusu...
dağıttık evel-allah yalnızlıkları
yaşamak düğünse, sen orda gelindin
seni soydum, güler, dünyayı giyindim
.
can yücel
ölüm ve oğlum
ne yaman çiğköfteymiş ki bu ölüm
şalgam suları iniyor şakaklarımdan
ben hala susuyorum
gözlerimle taşlarcasına bir kör kuyuyu...
nerde kaldı bire saka kuşu
su gibi bildiğin o su kasidesi?
ve dudaklarımı sevsinler
bir barut bulutuyla sanki
ortadan biçilmiş bir güneş
aynı çığlığı mı ezberleyecek dersin
akşamcılar akşama tövbe edinceye dek
düzayaktı attar amet efendiden kartal baba tekkesine
bu seferki yolum ise
ardımdan gelen kolun
ölüsıra yürüyen
kilden, kirloz bir bayrak
epiy de yokuş üstelik
ve giderayak
sırtına vurmuş yada
buruşuk bir şipka biberini
meyvahoşa koşturuyor
mork çizmeleriyle bir kırkayak
nasıl koşturduysa tulumbacılar eskiden
yeşil karga tulumbalarını yangına
yandım diye böğürmüşüm
böğrüm yiyince böğrümden
o çiğköfteyi
yandim
öylebi kuşaktık ki biz oğlum
yine de sen ölüyorsun
boynuna sarılınca ben
ve o domuz var ya incildeki
cümle günahı yüklenip
uçuruma atlayan domuz
biz öyle bilem olamıyoruz...
meşksiz aşklarla senlerin
başına tacettiğimiz
o güzelim elmayı
utanmadan o ulusal
akbabamıza sunuyoruz
kellerinizle birlikte
bu gidişle korkarım
bi tek ses kalacak bizden
tıkırtısı farenin
kendi tahta kuyruğunu kemiren
cama vurulmuş güneş kırıldı
nar daneleri döküldü suya
yandım diye böğürüyorum
ama bu kırkayak oynunda
öyle yakın ki ölümle oğlum
uyak oluvermişler adeta
ben ne demeye hala
sözümona bir inci gibi
acının yanardağ bardağında
kendi kendime eriyim?
oysa bu dünya denen ağacın
türkiye denen çatağında
öyle bir oğul var ki oğul
ölüme değil, ölüme
yaşanmaya bi ölüm bal
cama vurulmuş güneş kırıldı
nar daneleri döküldü suya
gayrı adam oldu diye babam
oğlum beni sevse ya
.
can yücel
ne yaman çiğköfteymiş ki bu ölüm
şalgam suları iniyor şakaklarımdan
ben hala susuyorum
gözlerimle taşlarcasına bir kör kuyuyu...
nerde kaldı bire saka kuşu
su gibi bildiğin o su kasidesi?
ve dudaklarımı sevsinler
bir barut bulutuyla sanki
ortadan biçilmiş bir güneş
aynı çığlığı mı ezberleyecek dersin
akşamcılar akşama tövbe edinceye dek
düzayaktı attar amet efendiden kartal baba tekkesine
bu seferki yolum ise
ardımdan gelen kolun
ölüsıra yürüyen
kilden, kirloz bir bayrak
epiy de yokuş üstelik
ve giderayak
sırtına vurmuş yada
buruşuk bir şipka biberini
meyvahoşa koşturuyor
mork çizmeleriyle bir kırkayak
nasıl koşturduysa tulumbacılar eskiden
yeşil karga tulumbalarını yangına
yandım diye böğürmüşüm
böğrüm yiyince böğrümden
o çiğköfteyi
yandim
öylebi kuşaktık ki biz oğlum
yine de sen ölüyorsun
boynuna sarılınca ben
ve o domuz var ya incildeki
cümle günahı yüklenip
uçuruma atlayan domuz
biz öyle bilem olamıyoruz...
meşksiz aşklarla senlerin
başına tacettiğimiz
o güzelim elmayı
utanmadan o ulusal
akbabamıza sunuyoruz
kellerinizle birlikte
bu gidişle korkarım
bi tek ses kalacak bizden
tıkırtısı farenin
kendi tahta kuyruğunu kemiren
cama vurulmuş güneş kırıldı
nar daneleri döküldü suya
yandım diye böğürüyorum
ama bu kırkayak oynunda
öyle yakın ki ölümle oğlum
uyak oluvermişler adeta
ben ne demeye hala
sözümona bir inci gibi
acının yanardağ bardağında
kendi kendime eriyim?
oysa bu dünya denen ağacın
türkiye denen çatağında
öyle bir oğul var ki oğul
ölüme değil, ölüme
yaşanmaya bi ölüm bal
cama vurulmuş güneş kırıldı
nar daneleri döküldü suya
gayrı adam oldu diye babam
oğlum beni sevse ya
.
can yücel
ne şeymiş bu, bu dünyadan ayrılmak
demir tarar gibisin bigün
gözlerin arkalarda deryaya açılmak?
hadi bre gide gide dönmüşlüğüm
iyadesiz iyadeli tahütlüğüm
seni bilem gide koydum, gidi ölüm!
.
can yücel
demir tarar gibisin bigün
gözlerin arkalarda deryaya açılmak?
hadi bre gide gide dönmüşlüğüm
iyadesiz iyadeli tahütlüğüm
seni bilem gide koydum, gidi ölüm!
.
can yücel
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?