confessions

independence

- Admin -

  1. toplam entry 122156
  2. takipçi 75
  3. puan 2124693

okuyana rahmet

independence
mitralgözüyle karşı tepelerden
biçtikçe siyah başaklarını gecenin
horull uykularımıza kasteden
o tezayaklı eşkıya
suyolcu memet pehlivan
vadesi doldukta
güneş müfrezelerinin yaylım ateşiyle
vuruldu şafakta
yatıyor şimdi
rahmet okusak da okumasak da
kanlar içinde upuzun
dere boyunda

eski dölyatağına dönüyor sanki
yağmur
.

can yücel

nur indi

independence
kış kışlada kışlar iken
karakuşi bir yazıylan
kışkışlanıp, kışkışlanıp
akkuğulu yazmalarla
ine inmez yazılara
elif oldu ne demezsin
teliflerim, teleflerim
sivil oldu savaşlarım
onbeş gündür kardı yağdı
daha da yağacakmış eyvah
yarına kalmaz görürüm
bütün çocuklarıyla çocukluğumun
ve tuşları üzerinde -ilahi- bir orgun
nur baba gibi geçerken bach

zeyil
bu sulu kar ve bu pespaye şiir
sürerse bu minval üzre
bizi bilmem ama, aziz karilerim
gözlerimde hüzünlü ve tütsülü bir tebessüm
yarına kalmaz, ben, fücceten ölürüm...
.

can yücel

nuhun kızı

independence
uzun sulardan tirenler aklkıyor
islak bir istasyona iniyorum akşamları
adım başında bir gaz`te ölüsü
bozuk bir şemsiye gibi kapanıyor gün
ve bir kapı açılıyor
senin iki kanatlı kapın

ne benim yalanlarım ne de bu haftalarca yağmur
kimseler yıkayamaz ellerinin beyazlığını
.

can yücel



nimet

independence
bir fasulye çimleniyordu
çiseledikçe yağmur.
koştum vardım ki yanına
anlasın ne nimet olduğunu
sen git yerine! dedi ayşa kadın
böyle kibar erkeyin ayağ’na
ben kendi ayağ’mnan gelirim

bu muhabbeti görünce uzaktan
kıpkırmızı oldu biberiye

bayram nedir ki dedim kendi kendime
bayram bir ömürdür ben gibi bir deliye
.

can yücel

nihayet

independence
bu son kar olacak görüp göreceğim
kim bilir ne kadar göreceğim gelecek
şöyle lapa lapa bir karın sondurmasında
kar da nelerini seyretmeyi bir şeytan dürbününden
yanımda güler bastonunu da almış
tutmuş kolumdan yediyor beni yaşamaya
datça’ya ki kar yüzünden gidemiyoruz
o yüzden de kara ve bizim karıya kızıyorum ya
kar yağıyor üstümüze
acayip bir ışık rüzgara dalmış da içinden çıkamıyor
aşağıdan yukarı bir tipi aşağı-yukarı
ayaklarım kayıyor çocukken kızak kayarkenki gibi
şimdi kayıyorum bir başka ömre
makamı bunun “karca” makamı
devrilince devrini göreceğim nihayet
.

can yücel



nedenle sonuç

independence
hiçç kanser olmaz onlar
gnl.mdr.ler
holidingler
politikapçıklar
t.s.k.’ler
t.k.k.’lar
hiç hiç kanser olmazlar
ama bizim yaman durduğu yerde
pankreas kanseri ölür
nedini bir şair tanır yunan
adı pankreatitis
yani yeni bir rol

(güle güle seslerin sessizliği
.

can yücel

muzmin bir şair e

independence
bir beyaz rustan kapmış
bir tepebaşı otelinde şiiri
gayrı ne permanganat ne antibiyotik
bir akıntıdır gidiyor sittin senedir
gözünden yaş geliyor su dökerken bile.

belini doğrultmak için türk şiirinin
çekiyormuş bu çekilmez çileyi,
yoksa çaldığı gibi başından büyük bir taşa
kırarmış çoktan
pelikan marka dolma kalemini.

bakarak bu çağdaş ve çardaş şaire
hiç de zührevi değilmiş meğer zühre!
.

can yücel

maşkulunizma

independence
yaşamak ne güç şeymiş
kadınlar öğrettiler bana
başta anam
hamamda kaynar sular dökerek başımdan...
onlar uyandırdılar beni çocukluktan
erkek olup ......... çıkayım diye.
bu öyle bir esatir ki
hem yesir tuccarı olacaksın, hem yesir...
ve vücutlarının akkağıtlarına yazdığım o şiir değil,
met-cezir...
kadınlar doğurdular beni bağıra bağıra
yine onlar öldürecekler beni aşktan
bağırta bağırta...
.

can yücel

.

martılar ki

independence
günlerdir körköstebek nefsimle öyle hırlı
ve öylesine harlı ki
esrik nefesim
bir kibrit tutsam parlayacak.
bir sarnıç gemisi diyecekler alev almış
boğazın iki yakasından

oysa bir gaz tenekesiyle bir şişe mavg
gelişi güzel mi güzel bir ocak
suların ortasında sevgili öfkemle benim
yanacak bahar erişinceye değin
soğuktan morarmış kanatlarını
ısıtsın diye martılar

martılar ki sokak çocuklarıdır denizin
.

can yücel

.

macellan in macerasi

independence
kadınlar vücutlarını ne kadar seviyor yarabbi!
hem çıplak, hem de örtüyorlar elleriyle
her yerlerini,
cilve!
ben de deli gibi seviyorum kadınların vücutlarını,
kokularını kokluyorum,
kukularını yokluyorum
cennet!
sabah kalkıyoruz ki,cehennemin dibi,
fırtına burnu’na dönmüş gibi.
.

can yücel

keci boynuzu

independence
o göz godoş bir mavi
güneşi dönünce sağdan ikinci
nerde sabah orda akşamın evi
süpür sefa kırkikindi gelince

kolay değil tavlamak bulutları
ozanı var hoyratı var toyu var
usul usul güzellikle ökse otları
göz etmenin raconu var yolu var

heyt bu göklerde dönen alışveriş
pazar ola seyren ola gün ola
uçucular taze haber getirmiş
okuturlar fenikeli rüzgarlara

düz bezlere çizilmiş piri reis
çağ eski bir hartadır benim gönlüm
şu mavi noktalar var ya seviştiklerimiz
işte şu gözgöze geldiğimiz gün

dün gece bir sirk gördüm düşümde
midilliler sonra safkan kısraklar
halka olmuş dönerler sol döşümde
üstlerinde alyuvarlı çocuklar

açıktan geçti bir kız bisiklet
tahtaboşta güngörmeyenin oğlu
bu türkü kimvurdulara kısmet
yıldızların arasında bir keçi yolu
.

can yücel

itiraza itirazim var

independence
süt limanlarında poyrazlarla lodoslar ölüyorum
döndükçe, döndükçe başım, martılar kusuyorum
derya bir kuran-ı kerim yapraklar’nı bir bir açıyorum
karış, karış, karış, karış, karış, karış, karış karıştırıyorum
bakara oynuyorum fatiha’nın bakara suresiyle
ve zarlarla ki hepsi ayrı bir sure alayıdır
nedir diye, nemenedir bu arabesk diye diye
martılar bu şakası yok, akaraplar tarafından ağlanılan
bir mersiye - şad olsun ruhu - tamburi cemil bey’e
odeon bir rekorla koşan bir gramafonmuş bu dünya
kurdukça dönüyorum, döndükçe çalıyor, çalınıyorum
ben ki kibariye bir hırsız ve ferdi tayfur kadar eski bir sipiker ve
kokoyiniman
kendimden kendimi çalıyorum, kendimle, kendimle kendimi
yaşasın mahşere dek bu kısır olmayan döngü
yaşasın veli`fendiler’de mahşerin o dokuz doğuran süvarisi
benden önce de vardı, benden sonra da tufan
yaşamak ölünmez ki yaşamayı yaşamaklan
gönderin de hasan-hüseyin emminin, dalgalandıkça bu kırmızı don
bir arabesk bu, ister sol olsun, ister sağ
ve indikçe kustuğum martıların güzel gözlerinden yaşlar
çaputlar kalkıp kalkıp marmara’nın dalga kıranlarından
kondu-konacak geceleri hacı bektaş-ı veli’nin türbesindeki o milyon
yıllık dut ağacının dallarına
bu şiir ve bu nane, ifademe mani olmayan bir damla meni
lümpen kesilmiş şahsımın kuzgunlaşmasıyla birden göğe ağan
ve ağaran meçhul bir artısıyla
ki istersen demevi bir rh pozitif de olabilir.
işte bu şiirin kendini çektikten sonra kodak’la nefsine nefes etmesidir
zaten şiir denen nesne, eski bir an’aneyle, doğan çocuğun kulağına
ezan makamıyla isminin üflenmesidir
ya da tınlatmaktır içinle için için olan tambur ola ki evreni
ve de çınlasın deyuu neyzen’in neyi (görülmemiş hiç neyin çınladığı
bu ana dek)
ve en arabesk ve en çağdaş adamımız orhan veli’nin kuzular kulağına
maraz ve menapoz, muhteris ve muteriz itirazlara itirazım var,
itirazım, itirazım
ama halka, halka halka halkalanan halka dünden ve yarından
her zaman razıyım.
.

can yücel

neden bekliyorsun?


bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?

üye ol