confessions

independence

- Admin -

  1. toplam entry 122156
  2. takipçi 75
  3. puan 2124693

dinar yolunda devrilen bir fordun şöför ahmet için

independence
ah ahmet ah sana söylediler de
yollar bozuk dinar üstünden gitme diye
hani köprülerde yavaşlayacaktın
deli bozuk bir uçurtmaydın ahmet
takıldın tellere sonunda
ittin ursuzdun orospu çocuğuydun
esrar boyalı ispirto eroin
çirkefliğin daniskası sende
bir gün tatlı bir sözünü mü işittim
bari kırk yılın başında bir
bu da senin diye bir çift lastik alsan
biliyorum tapondum forttum 45 modeliydim
lakin ellerine yangındım ahmet
ah domuz ah nasıl da karıştırırdın ötemi berimi
sevgi derdim de sana dinletemezdim
aklın hep yollu karılarda
sevgi bir uğraştır derdim sana
taksicilik parçacılık gibi
her şeye razıydım sırf anlayasın diye
nemene şeydir sevgi
gözüme bir kız da kestirmiştim
müftülerin nazmiye
handiyse yapacaktım aramızı
sizi çamlıklara götürecektim
yeşil halılarımı serecektim altınıza
bilirim ne allahın gazebi olduğunu
tam kızla hır çıkaracağın zaman
göğün mavisini göstertecektim sana

her şeye razıydım sırf anlayasın diye
nemene şeydir sevgi
böyle bok yoluna gidecektin madem
bari ben çiğneyeydim seni
.

can yücel

denli

independence
deniz ki pirinç semaver
en sakin deminde çayın
çınnnn

mineli fincan elinde
kıraathanesine
yeats ile pavese’nin
buyrun...

dönis ki güzel’in sevgilisi
görmedim dişçiymiş keriz
kıskancımın dalgaları içinden
kalan iki köpek dişimi
damat, siz çeker misiniz?

deniz ki güler’le güzelbahçe’deydik
patladı eşek imbatı
bu poyraz lekesi, bu liken
dönünce dehşet lodosa
huu dedim, huhuu
secdeyettim laciverdiye

deniz ki hemingway’den mürebbiye
saldı mıydı üstümüne aslanlarını
göynümüzün en hayvan hayvanat bahçesinden
en liyon’suz yeleleriyle

aslan olalım hepimiz
öfkesiz sevgi
denizsiz kara
erkeksiz karı
eteksiz erkek
olmayalım
öyle ölmeyelim diye
.

can yücel

deliriyorum tiremens

independence
dün ne güzeldi gün
dün bir dügün
vapurun bacasında bir zambak açmış
kulağımın zarında bir sümbül
tırnaklarım hepsi papatya
ayaklarımla geziniyorum dünyayı
ayaklarım ki manolya
uzun bir mavi bu boğaz
çıkı çıkıveriyor heryerden
sanki milletçe işimiz
bir sandalı denize indirmek
ben övmüyorum hicbirşeyi
ağaç elmasıyla öğünüyor
bir mevlüt sanki hatice
giyinmiş sermakeş’e gidiyor
bu kadar güzel olmamalıydı yeryüzü
dayanamıyorum dayanamıyorum
şıp dedi güneşin ilk gözyaşı
şıp dedi damladı denize
beni tutmayın artık tutmayın
ve kızaran kızaran tomatlar
n’olur beni unutmayın
benim karım hale olacaktı
ölmüş ve ressam bir kadın
.

can yücel

değişim

independence
ince uzun bir hayvan, carpiyor carpiyor
carpiyordu kendini taslara, canimi sikiliyor
canmi cekisiyordu yoksa? yok efendim dedi
yanimdaki adam, gömlek degistiriyor yilan
bu hallerden anlariz dedi azcok, bizde sinif
degistirmisdik bir zaman
.

can yücel

danton un caydanligi

independence
kirilan bir caydanlikti biz oyle sandik
ya da bir yildiz uyanmis sonra uyanivermis
oyle sasilasi bisey ki sasmadim bile
sen soyledin turkce yuzermis capon baliklari
sen hep boyle gunesli yalanlar soyle
ben toplarim parcalarini
kirk yilin halimesi boyle bir guvercin
oturup agda yapsin dupeduz devrim
bu bir degil iki degil dorduncu bacagi
halime kopardikca dunya yenileniyor
bu el yeni abeceyle yazilmis bir el
laik bir bacagi sivazliyor

komsular kibar evler daga cikmislar dunden. biz de
halimeyle vatani supuruyorduk. disaridan hariciyeli
bir ses: (affedersin! affedersin! affedersin! yangin
merdiveniniz yaniyor!) ne bu curcuna be! go’zu’nu’
kapan gelmis! iyi ya dedim, kapattim pencereyi. biz
de caydanlik kirildi sandik!...

kirk yilin halimesi boyle bir guvercin
oturup agda yapsin dupeduz devrim
.

can yücel

cihat için cahit

independence
cahit ki bu hasta düzende sağlıklı bir kanserdi
cahit ki haksızlığa karşı üreyen höcrelerdi.
yorgun develer gibi çöktüğü dormen şölenlerinde bile
’siz paranızı, ben kendi kendimi yerim,’ derdi.

cahit zaten azalarak yaşayanlardan değil
çoğalarak ölenlerdendi
.

can yücel

.

cigarayi bırakma kampanyası

independence
cığara içmek için bu millet
yılda bir trilyon 200 milyar sayıyor...
bu zebella meblağın yüzde altmışı
dolaylı vergi olarak kaydediliyor
bütçenin yüzde yani...
madem emir büyük yerden geliyor
be bakın bütün kokarcalar

’zehir bu içtiğiniz!’ diye bas bas bağırıyor,
sağlığımızı geçik, yok ya zaten!
sırf görülsün diye kim mert, kim namert
bırakalım çocuklar, bu mereti,
şu dr. nikotin denen kafirin icadını
bırakalım hep birden allah aşkına!
dişimizi sıkalım biraz!

gün gelir, püfürdetiriz sonra
neşemiz neşe,
elcağızımızla ekip derlediğimiz,
iplere dizip güneşlerle kuruttuğumuz
güzelim sarı sarmalarımızı
tüttürdüğümüz fabrika bacaları gibi
bu rejimin cenazesine karşı
günahı yöneticilerin boynuna!
emir onlardan,bizden uyması!...
.

can yücel

can yücel den

independence
bilmelisin ki...
duvarda asılı diplomalar insani insan yapmaya yetmez.

bilmelisin ki...
aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.

bilmelisin ki...
karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.

bilmelisin ki...
gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez. gerçek aşkların da!

bilmelisin ki...
tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok, ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

bilmelisin ki...
aile hep insanın yanında olmuyor. akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.
aile her zaman biyolojik değil.

bilmelisin ki...
ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir. onları affetmek gerekir.

bilmelisin ki...
bazen başkalarını affetmek yetmiyor. bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

bilmelisin ki...
yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

bilmelisin ki...
şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir. ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz

bilmelisin ki...
iki kişi münakaşa ediyorsa, bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez. etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

bilmelisin ki...
her problem kendi içinde bir firsat saklar. ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

bilmelisin ki...
sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.
.

can yücel

bunaydın

independence
bir limon kalmış güneşten
bi de dal uçlarında buhur
bulutlar ki kar
bulutlar yağıyor
dizdüşümlerime...
bir tahtaboştasın loş
sarmanlar gelip gidiyor
silüsler beyazdan da yılan
sen bu tipiden çıkmıyacan...
bir limon kalsada güneşten
bide ölümcül umut
sen bu umuttan iflah
olamaya
can. . .
.

can yücel

brahms a

independence
dünyada senlen yaşaması zor
ellerini tutuyorum ellerim yok
ayaklarını okşuyorum
ayaklarım kayboluyor
dudaklarım dudakların
gökyüzüne bakıyorum dudakların
bulutlar
bu işte
bu işte kerem ile aslının hikayesi
bu hikayenin aslı sana dokundukça
tutuşuyorum
sana dokundukça tutuşuyorum.
benim bütün yaptıklarım yanan bir kor
seni içimden seviyorum
aynada bakmıyorum sana
sen bensin
gel yürüyelim kekliklerle
aşkım benim şiirim
.

can yücel

bir siyasinin şiirleri

independence
bugün ondokuz mayıs,
mayısın ondokuzu!
sen ey türk ülkemizin geleceği,
ulusumuzun gözbebeği,
sen ey demir parmaklıklarda barfiks yapan
ranzalarda parende atan
sportmen ve kahraman türk gençliği
önünde senin bütün kilit-bahirler açık
ama her zaman samsun’a çıkılmaz a
bu sabah da avluda volta atmaya çık
.

can yücel

bir ölümilani

independence
zaten hayalet olan
gölge yazar oğuz’un ölümü de
herhalde kendinden rivayet

oğuz’un cenazesi mi
hayret!

hem o hiç uyumaz ki
belki de ilk kez oradan
kendi kendini türkçeye çevirecek
yeni dikilmiş bir kalem selviyle
ya da en eski daktilosuyla gecenin
yıldızları tuş
.

can yücel

bir doğaç daha

independence
ben bu evi
bu baba evini
manolyalarıyla, fıstık ağaçlarıyla, gülibrişimleriyle
ve televizyonun üstüne asılı onun resmiyle
helasının işlemeyen sifonuyla
kitaplarıyla ve rütubetiyle
güler’le aşktan her zaman dağınık yatağıyla
anılar değil, gelecek çocuklarımızın kokularıyla
ben bu evi saksofon solosuyla yıkıyorum
duvarların nasıl çökeceğini
damının göğsüme nasıl ineceğini bile bile
ben bu evi yıkıyorum cemil bey’in bir taksimiyle
kardeşlerimle taksim edilemeyen bu evi
yıkıyorum nihaventten bir taksimle
izale etmek için bir izale-i şuyuyu
yıldıldı mı bu ev toprağın, kayanın üstüne
benim tamburumla borazanımla
görünecek açılan damından
gündüzleri güneş
geceleri yıldızlar
aşkı taksim edilmesin diye bu evin
cemil bey’in taksimiyle ben bu evi yıkıyorum
yıktığımda da yıkıntısı altında değil
üstümde güler var
altımda toprak
.

can yücel

bir cin şiiri

independence
davaci zengin, davali yoksulsa
zenginden yana isler yasa

davaci yoksul, davali zenginse
davalida kalir yine nizali arsa

davaci da davali da zenginse davada
ozur diler cekilir aradan kadi.

davaci da davali da yoksulsa, bak,
sade o zaman iste yerini bulur hak.
.

can yücel

bi kosu

independence
doğdum doğalı yürüyordum
adım adım ölüme doğru
ama şimdi dışarda evvel-bahar
çiçeğe durmuş badem ağaçları
içerde masanın üstüne eğilmiş dalgın başım
sırılsıklam yeleleriyle
doludizgin gidiyorum gayrı
.

can yücel

bi damlacik

independence
duru bir yeşildi ortalık
akşam güneşi kırılmış bir mızrak boyu
ve çocuk sesleriyle iniyordu ışık,
ağlarda sanki dargın bir kılınç balığı
pullarını döküyor üstüme
bir sessizliği anlatmak için yazıldı bu şiir
belki de anmak için
bi damlacık bir sessizliği
.

can yücel

neden bekliyorsun?


bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?

üye ol